Wakacyjnie ♥

Hej wszystkim czytającym! 

 Jak tam drugi tydzień wakacji? U mnie super(Jak na razie). Moim pseudonimem "blogowym" jest Mirabelka. Przyjaciółka mojej mamy mnie tak nazywa, więc czemu nie? Po wakacjach zmieniam szkołę dlatego się  trochę stresuję, no ale chyba wiem jak się go pozbyć. Ostatni tydzień spędziłam na całodziennej jeździe na rowerze. Odpicowałam go sobie, więc czemu nie. Przeczytałam też książkę, zamówiła uber przypinki, byłam na basenie i u babci. Jednym słowem zrobiłam już większość fajnych rzeczy. Dzisiaj znalazłam jakąś próbkę balsamu w gazecie (chyba ją wypróbuję).
We środę idziemy (bardziej jedziemy) do lasu z przyjaciółką bo jak ostatnim razem tam byłyśmy to znalazłyśmy jakiś opuszczony domek i chcemy to sprawdzić. Obawiam się tego ale cóż raz się żyje, prawda? 
Żegnajcie ludzie, którzy przeczytali tą notatkę i planują zostać tu na dłużej. Pozdrawiam i życzę udanych wakacji ♥

 Mirabelka

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 16

  Muzyka            Nieobecnym wzrokiem wpatrywała się w biały sufit. Leżała tak już dobrych kilka godzin, a może nawet i dni. Wszystko przestało mieć dla niej jakiekolwiek znaczenie odkąd została oszukana przez własnego brata i kogoś, kogo uważała za swojego przyjaciela. Nie wiedziała, czy zdoła się po tym pozbierać. Nie wiedziała, czy na jej twarz kiedykolwiek powróci uśmiech, czy kiedykolwiek będzie mogła żyć tak, jakby nic się nie stało.     Leżała już tak długo, że nie zauważyła, gdy drzwi do jej pokoju nieznacznie się uchyliły, a do środka wszedł jej brat. W jednej ręce trzymał tacę, na której leżał talerz z jedzeniem, a w drugiej miał kubek z czymś parującym. Postawił wszystko na etażerce, po czym usiadł na łóżku. Schował twarz w dłoniach i nie patrząc na siostrę zaczął mówić. -Iwa, tak sobie myślę, że powinniśmy wrócić do Polski. Nie na zawsze, ale choćby na chwilę…- Dalej siedział nieruchomo.    ...
Czytaj więcej

Rozdział 7

-Coś się stało?- Wyglądał na lekko zdziwionego. -Nie do końca. Ale powiedz mi jedno, co się stało z Anią i Filipem? -Aaaa, no bo tak jakby, zapomniałem Ci powiedzieć.-Jego twarz przybrała nieco smutniejszy wyraz. -Ale czego?-Powiedziałam lekko poirytowana, tym, że przerwał w połowie zdania. -Oni mają niedługo wrócić do Polski.-Dokończył poważnym tonem. ---------------------------------------------------------------- Nie powiem, w pierwszej chwili nie wiedziałam co powiedzieć. Byłam lekko zaskoczona, ale nie przejęłam się tym zbytnio. Z Filipem nigdy nie byliśmy ze sobą jakoś blisko, a tym bardziej z Anią.  -Iwa? Co o tym wszystkim myślisz?- Dotkną lekko mojego ramienia, chyba rozumiejąc, że odpłynęłam. -Hmmm, co? Ach, tak. W sumie, to nie wiem. Jakoś nie jest mi specjalnie przykro z tego powodu. -Och, myślałem, że inaczej zareagujesz- Odpowiedział, spuszczając głowę. -Na przykład jak?- Powiedziałam, marszcząc przy tym brwi. -No, nie wiem. Załamiesz się, albo będzies...
Czytaj więcej

Rozdział 2

Zdziwiłam się, że Filip do mnie napisał, bo nie spodziewałam się, że wogóle ma jeszcze mój numer. Wpisałam jego numer w moje kontakty i po chwili mu odpisałam: Do Filip. Jasne. Pasuje Ci jutro w parku, przy moim internacie? Od Filip. Tak, będę o 13. Po tym już nie odpisałam. Byłam tak zmęczona, że po położeniu się na łóżku od razu zasnęłam. Znowu śniły mi się koszmary. Niestety, a może jednak stety. Obudziłam się o 9:30. Adam siedział już w łazience, i prawdopodobnie wykonywał poranne czynności . Poleżałam chwilę w łóżku i rozmyślałam o moich koszmarach. Nigdy nie wiedziałam, jakiego są pochodzenia. Lęki, jakiegoś rodzaju blizny, wspomnienia. Nie mam pojęcia. W tym momencie, z łazienki wyszedł mój brat. Był owinięty tylko ręcznikiem. Przyzwyczaiłam się do tego widoku, bo niecałe 3 lata temu mieliśmy jeden pokój. Później ten cały remont z dobudową piętra, i w końcu mam swój własny pokój. O 13 miałam być w parku więc poszłam po rozkloszowaną różową spódnicę i biały T-shirt, po czy...
Czytaj więcej